Ceza ve Ödülle İlgili Öğreti

İçindekiler

Bu öğreti, temel olarak doğruluğun Tanrı tarafından daima (ve görülür biçimde) ödüllendirileceğini, kötülüğün ise Tanrı tarafından daima (ve görülür biçimde) cezalandırılacağını öngörür. Buna göre, sıkıntı çekmekte olan biri, mutlaka işlediği bir veya birçok günahtan ötürü cezalandırılmakta olduğu için bunları yaşıyor olmalıdır. Bazı durumlarda insanın günahlarından ötürü terbiye görmesi, hatta yargılanması söz konusu olabilir (bkz. Acılar, Denenmeler, SıkıntılarYas. 28. bölüm1Ko. 5:3-511:30İbr. 12:4-11), ancak Tanrı’nın amaçlarının nasıl yerine geldiğini tümüyle bilmek mümkün olmadığı için çekilen acıları ve sıkıntıları sadece bu gerekçeye dayandırmak ve başkalarının davranışlarını bu doğrultuda yönlendirmek yanlıştır. Tanrı’nın günahtan nefret ettiği, onu yargıladığı, bunun yanı sıra doğruluğu ödüllendirdiği doğrudur. Ancak insanlar her kötü olayı günahın bir sonucu olarak görmemeli, başkalarını bu yönde yargılamamalı ve yaptıkları iyiliklerle Tanrı’yı ödül vermeye mecbur görmemelidir. Suçlayıcı Şeytan, bu öğreti aracılığıyla insan ile Tanrı arasındaki ilişkiyi bozmayı amaçlar. Şeytan, insanların iyi oldukları için değil, kendilerine yarar sağladığı için doğru davrandıklarını savunur. Aynı zamanda insanlar, “iyi” oldukları halde Tanrı tarafından ödüllendirilmedikleri, hatta sıkıntılarla yüzleştikleri takdirde, Tanrı’yı “adaletsiz” görecek, O’ndan uzaklaşacak ve belki O’na söveceklerdir. Başka bir olasılık da, kişinin sadece kaybettiklerini (servet, huzur vs.) geri kazanmak adına bir günahını itiraf etmesidir. Putperestler, ilahların beğenisini kazanmak adına işleyip işlemediklerinin farkında olmadıkları tüm günahları itiraf ederlerdi. Doğru karşılık, insanın tümüyle anlayamadığı durumlarda bile Tanrı’nın adaletine güvenmeye istekli olmasıdır. Tüm ayrıntıları bilmemelerine rağmen Tanrı’nın bilgeliğine güvenenler, Tanrı’nın adaletine de razı olurlar. İnsanların yaşamlarının ve refahlarının Tanrı’ya bağlı olduğu doğrudur. Ancak bu gerçek, insanoğlunun en büyük ayartılarından birinin nedeni olabilir: Armağanları verenden çok armağanları sevmek ve Tanrı’yı sadece bereketlerini kazanabilmek amacıyla hoşnut etmeye çalışmak.

 

Kutsal Kitap ayetleri bibleserver.com web sitesinde yeni bir pencerede açılacaktır.

Kaynak: Açıklamalı Kutsal Kitap. (İstanbul: Yeni Yaşam Yayınları, 2010) s. 692.

Telif Hakları © 2010 Yeni Yaşam Yayınları. İzin ile kullanılmıştır.